İngiltere 0-0 Cezayir

İlk maçta ABD etkisi ile üzerini örtmeye çalıştığımız ciddi sıkıntıların hemen tamamı tekrar edince, ekran başında yaşanan krizin önüne geçilemiyor haliyle. İlk maçta Barry'nin yokluğunda Carrick tercih edilmeyip, klasik 4-4-2 'de Gerrard-Lampard ikilisine bırakılmıştı orta saha ama, oyunun her iki yönünde de ciddi ritm bozuklukları yaşamıştı İngiltere. Bu ikilinin koordinasyonlarının zayıflığı ciddi pozisyon hataları doğurmuştu; ABD'nin İngiliz orta sahasını hızlı geçmesinin yanında, hemen hiçbir ikinci topun alınamayışı üretim kabızlığını beraberinde getirmişti. Aradan geçen sürede, Cezayir maçı üzerinden neyin değiştiğini söyleyebiliriz İngiltere'de? Hemen hiçbir şey.

İngiltere kulübesinde sıklıkla yaşanan akıl tutulmasının son temsilcisi Fabio Capello. Yapmaya çalıştığım analizlerde hocaların tercihleri üzerinden gitmeyi tercih etmem ama, İngiltere halkının bile sorguladığı Heskey seçimini kabullendik, ancak 70 dakika tahammül etmek zorunda bırakılmayı kabul etmiyorum. Oyun şablonunu direk olarak uzun toplara dönen bir takım haline geldi İngiltere; işin komik tarafı bunu da oynayamaması. Uzun topun mantığında ikinci topların süpürülmesi vardır. Öte yandan Gerrard, Lampard ve Barry'nin yine hiçbir şey yapmaması şok edici cinsten. Gol yememeye o kadar konsantre ki İngiltere, ceza sahasının içine gömülüyorlar ve çıkışlarda inanılmaz zorlanıyorlar. Bugünün ilk maçı doğrulayan verilerinden biri de, basan her takımın İngiltere'yi kolaylıkla bozabileceği. Barry ve Lampard'ın döküldüğü, Rooney'in onlardan geride kalmadığı, Lennon'ın çizgide hakemin koşularına eşlik ettiği, geri kalanı da top kabızı adamlar olan takımda işin Gerrard'a kalması kadar normal bir şey olamaz. Bu durumu çok basit değişikliklerle çevirebilecek olan Capello'nun, önce Lennon-Philipps, sonra 86'da Crouch değişikliği yapması ise fiyaskodur. Defoe sonrası biraz yalpalayan Cezayir'in ikinci yarı bu kadar sinmesi de komik. Bu kadar rezil bir İngiltere az bulunur zira.

Cezayir ilk maçı çok sanssız kaybetti ama grup karmakarışık şu an. İngiltere'nin en büyük şansı 2-0'dan maçı 2-2'ye getiren Amerika Birleşik Devletleri. Peki turnuva öncesi favorilerden olan, benim de desteklediğim İngiltere ne yapar? Açıkçası iş Capello'nun seçimlerinde de bitmiyor maalesef. Oyuncular standartlarının oldukça altındalar. Carra cezalı son maçta. Problem Carra değil zaten. Cezayir'in son kullandığı duran topta oldukça endişeli bir biçimde "fuck!" diyen James takımın psikolojisini özetledi resmen. Sanırım Joe Cole'un mevsimi gelmemiş. Yıl 2010 hala Heskey. Heskey nedir ya?

Doya doya, uzun uzun İngiltere analizleri yazmayı planlarken sigaraya başlatacak beni takım. Turnuvaya rezil başlayıp iyi bitiren çok örnek olduğunu göz önüne alıp, bardağın dolu tarafına geçiyorum. Başka türlü uyku tutmaz bu gece...